De gulle zomer eindigt in een zware bui. Met ’t ooft in dit gedicht worden appels en peren bedoeld, boomvruchten. Zomers einde Er is een groote regen losgekomen, Zooals soms in ontruste nacht de droomen Van een heel leven, saâmgedrongen Tot één droom, door ons slapen zongen, Zoo is de zomer in Lees verder
De gravin Zij zat voor ’t hooge venster naast haar gade. Hun pages speelden op ’t beschaduwd plein En schoten door de stralen der fontein En in de boomen rond de esplanade. Eén hief lachend ’t gelaat ter kemenade En bloosde, toen hij zag, hoe zij den wijn Nam, de Lees verder
Shakespeare Hij kende ’t schoon beweeg van edelvrouwen, Van koningen en dartel ambachtsvolk; Van minnenden en sluipers met de dolk In drukke stad en vredige landouwen. Bij glans van maan en flakkrende flambouwen, Onder den schijn van zon, in regenwolk, Bij feest, op kerkhof, bij den heksenkolk, Durfde hij levens Lees verder
Een frisse duik in zee na een dag hard werken, lekker idee hé? Aan zee Ver van ’t rumoer der straten en mengelend gerucht, Rep ik, met koortsge leden, naar uw zuivre lucht, O zee! reeds rilt uw zilte door ’t prangende gewaad en strookt uw koele kussen mijn heftige Lees verder
‘De duif’ is de titel van het maandgedicht van juni 2016. Het gedicht gaat over een ziek jongetje dat op sterven ligt. De duif is symbolisch: een witte duif staat voor onschuld. Je kunt je voorstellen dat een witte engel de onschuldige jongen komt thuishalen. ‘De duif’ heb ik bewust Lees verder
‘Triestig’ is de titel van het maandgedicht van mei 2016. Gaat het over een verboden of onmogelijke liefde? Triestig Ik denk: zo zal het later misschien zijn: Jij hebt een huisgezin, een vrouw en zonen, En ik zal nog als nu heel eenzaam wonen, En deze eenzaamheid is als een Lees verder
Het gedicht van deze maand heet ‘Consummatum est!’, wat ‘Het is volbracht’ betekent. Het past natuurlijk uitstekend bij de paasmaand, maar het gedicht lijkt geschreven voor het schilderij ‘De kruisiging’ uit 1565 van Tintoretto. De grootsheid, de verslagenheid en het verdriet komen zowel in schilderij als gedicht duidelijk naar voren. Lees verder
Een gedicht over een beeldhouwer die Apollo uithakt: een archaïsche kop die De Mérode waarschijnlijk in het Louvre heeft gezien. De afbeelding toont de eeuwenoude, moeilijk te dateren archaïsche kop van Apollo van Piombino (lood) uit het Louvre. Dit kunstwerk komt uit de periode tussen 5e en 1e eeuw v.Chr. Lees verder
De oude naaister Zij, die de nauwe kronkelstraat bewonen, Zien dag aan dag haar oud gezicht voor ’t raam. Een lachje komt haar grauw gelaat verschoonen, Roept men, een hartelijken groet, haar naam. Haar naam! O hoeveel oude en jonge monden Hebben hem lief of achteloos gezegd, Aan hem gedacht, Lees verder
De mandolinespeler Bij den klank der klare mandoline Zingt zijn warme stem den avond uit, De verrukkingen om ongeziene Weelden kwinklen in zijn zoet geluid. Als een zoeklicht, uit zijn fulpen oogen, Schiet hij, fel en vleiend, lonk en straal, Dan, wijd open, onder donkre bogen, Ziet-men in ziels gouden Lees verder