
Kunstschilder Johan Dijkstra en zijn vrouw raakten via De Ploeg bevriend met schrijver en dichter Willem de Mérode. In 1924 maakte hij voor het boek[…]

Ik denk bij dit gedicht vooral aan het libro d’oro zoals men dat in Venetië kende. De adel werd daar ingeschreven. Hieronder zie je rechts[…]

De naïviteit van de jeugd. Jong, enthousiast en zonder zorgen. De Mérode ziet de prille seksualiteit die in het verschiet ligt, al bijna aan te[…]

Een “mannelijke” tegenhanger van het gedicht ‘Het oude meisje‘ dat ik in 2009 als maandgedicht plaatste. De oude jongeman Hij weet ’t niet, maar is[…]

Een idyllische foto van een nogal wit gezinnetje, maar het past wel … Het kind Toen zij besloten één te zijn En bloed en leven[…]

Is er een tweestrijd gaande? Moet er op een kruising een moeilijke keuze worden gemaakt? Menschenlot De nacht grenst aan den dag, en aarde aan[…]
De gravin Zij zat voor ’t hooge venster naast haar gade. Hun pages speelden op ’t beschaduwd plein En schoten door de stralen der fontein[…]

Shakespeare Hij kende ’t schoon beweeg van edelvrouwen, Van koningen en dartel ambachtsvolk; Van minnenden en sluipers met de dolk In drukke stad en vredige[…]

Een gedicht over een beeldhouwer die Apollo uithakt: een archaïsche kop die De Mérode waarschijnlijk in het Louvre heeft gezien. De afbeelding toont de eeuwenoude,[…]

De oude naaister Zij, die de nauwe kronkelstraat bewonen, Zien dag aan dag haar oud gezicht voor ’t raam. Een lachje komt haar grauw gelaat[…]