Category Archives: maandgedicht

De oude jongeman – maandgedicht september 2017

Een “mannelijke” tegenhanger van het gedicht ‘Het oude meisje‘ dat ik in 2009 als maandgedicht plaatste. De oude jongeman Hij weet ’t niet, maar is een der onbegeerden, die egoïstisch worden en jaloers. Ze suggereren dat hen niets ontbeerde, en zijn verlegen, links, en lichtelijk boers. Hij stopt zich vol met kool en wienerschnitzel, en… Read More »

Het kind – maandgedicht augustus 2017

Een idyllische foto van een nogal wit gezinnetje, maar het past wel … Het kind Toen zij besloten één te zijn En bloed en leven te vermengen, Kwam er een zachtheid in hun zengen, Of er een zingende fontein Koelte verstuivelde over rozen. Hun diepste wezen, transparant, Tot stralend licht gestolde brand, Verscheen ’t kind,… Read More »

Vita nuova – maandgedicht juli 2017

Let op het contrast dat De Mérode in de laatste twee dichtregels schetst. Snelheid gevangen in weerspiegeling. Vita nuova Het is nog iets troebel (de wallen zijn kaal), Het water in het nieuwe kanaal. Het moet nog helder worden en blinken, Stroomende moet er veel verzinken. De meeuw, zich spiegelend in zijn vlucht, Moet onder… Read More »

Menschenlot – maandgedicht juni 2017

Is er een tweestrijd gaande? Moet er op een kruising een moeilijke keuze worden gemaakt? Menschenlot De nacht grenst aan den dag, en aarde aan hemel Er is geen scheidslijn tussen deze twee. Geen niemandsland bevindt zich tussen beide Waarin wij ons neutraal bezinnen kunnen En ons toekomstig woonoord vrij verkiezen. Hier zijn wij, en… Read More »

Wachtende – maandgedicht april 2017

Hopend op meer. Wachtende Nog dezen avond zult gij tot mij komen. Tusschen ons beiden is een ijle sfeer Van liefde, vreezen, en vertwijfelingen, En het zal zijn als immer, en niets meer. Ik mag uw handen nemen, en mijn oogen Zullen verwaasd en brandend naar u zien. En als ik van uw frisschen jongen… Read More »

Brieven – maandgedicht januari 2017 (briefwisseling De Mérode/Rispens)

Met een knipoogje naar de 6 brieven geschonken door Hans Werkman aan archief Deventer, een briefwisseling tussen De Mérode en Rispens. Brieven Stamelwoorden van verrukking, Die geen zin en geen verband meer kennen; Flarden van gedachten, afgebroken Als een nieuwer zoeter visioen zijn toover Langs uw droomend aangezicht liet gaan. Deze onnoozle kinderlijke woorden, Heilig… Read More »

Waanzin – maandgedicht december 2016

De betekenis van dit gedicht kun je zoeken in de liefde, in het niet buiten een bepaalde geliefde kunnen. Dat kan over een mens gaan, over het geloof of misschien over God zelf. In mijn interpretatie bedoelt De Mérode met de laatste versregel dat je je kunt bezeren aan (de waanzin van) beminnen. Ik denk… Read More »