Recensie ‘De Donkere Bloei

geen goede recensie - duim naar beneden

Stichting Willem de Mérode organiseert een Willem de Mérode-dag op zaterdag 5 september 2026 te Eerbeek. Het belooft een een boeiende literaire dag te worden rond de dichter Willem de Mérode en de romanschrijfster Wilma Vermaat (de vertrouwenspersoon van De Mérode.

De deelnemers komen dan (met eigen vervoer) op twee locaties bij elkaar: Eerbeek, waar De Mérode honderd jaar geleden kwam wonen en in 1939 overleed, en Beekbergen/ Lieren, waar Wilma van 1925 tot 1967 woonde. Komt u ook?

Poster Willem de Mérodedag 2026 te Eerbeek en Beekbergen

Soms stuit je per ongeluk zomaar op iets nieuws tijdens je zoektochten op het internet. Zo vond ik de recensie van De Donkere Bloei op dbnl.org, die in het tijdschrift De Gemeenschap (3e jaargang) werd gepubliceerd. De gedichtenbundel kon niet iedereen bekoren, zoals blijkt uit deze (in mijn beleving vrij humoristische) kritiek door A.K. Ik neem aan dat A.K. staat voor Albert Kuyle, pseudoniem van de facistische/anti-semitische Louis Kuitenbrouwer. Ook de omslag van Wybo Meijer komt niet door zijn goedkeuring.

Hier vind je de gedichten van De Donkere Bloei (gedichtendatabase).

Recensie in ‘De Gemeenschap’ 3e jaargang

De Donkere Bloei - uitsnede omslag
De Donkere Bloei – uitsnede omslag

Deze verzen vloeien soms zoo rijk en onbedachtzaam weelderig, dat een koele stem in een late kamer dit rhytme als een dwang moet kunnen leggen rond de hoorders. Maar het is dan de gouden glans van veel ijdelheden die bekoort.

Ongezonde poëzie. Meer ongezond dan poëzie. Gezond vleesch wordt al te lustig onder de warme handen van den dichter; elke roos wordt een orchidee die zijn sap gestolen heeft.

De Mérode is bezwaarlijk te classificeeren; wat nog niet bewijst dat hij een eigen karakter heeft. De critische rem is zwak; het gevolg: een ontstellende productie.

De bijbelsche figuren in De Donkere Bloei zijn als Engelsche platen bij de schriftuurgeschiedenis: pastel. Wij zouden gaarne etsen en nog liever fresco’s zien.

Na De Overgave (de 1e druk verscheen in 1922) is De Donkere Bloei een achteruitgang. Zelfs van een bijna volkomen beheersching van het eenmaal gekozen woord-materiaal als in de verzen uit eerstgenoemde bundel, is geen sprake meer. Wansmakelijk in het rijm, veel gemeenplaatsen (die nergens een nieuw karakter hebben gekregen), zwakke visies, sentimenteele uitstallingen van al te particuliere en àl te kleine gevoeligheidjes.

Beide bundels werden door Charles Nypels op de eigen persen van Leiter-Nypels’ drukkerijen te Maastricht gedrukt met de Erasmus-Mediaeval. Op de omslagen staan monsterlijke vignetten. (Van Wybo Meyer?).

A.K.

De vignetten van De overgave en De Donkere Bloei zijn inderdaad van Wybo Meyer. Zie De Mérode & kunstenaars.

No responses yet

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Latest Comments

  1. Anneke Groot op Reacties