Het kind – maandgedicht augustus 2017

By | 22 augustus 2017

Een idyllische foto van een nogal wit gezinnetje, maar het past wel …

Het kind

Toen zij besloten één te zijn
En bloed en leven te vermengen,
Kwam er een zachtheid in hun zengen,
Of er een zingende fontein
Koelte verstuivelde over rozen.
Hun diepste wezen, transparant,
Tot stralend licht gestolde brand,
Verscheen ’t kind, dat hen had ontboden

Uit: Verzamelde Gedichten, Nalezing IX (1933-1936), geschreven op 11 april 1935

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *