Wachten – maandgedicht 2006

WACHTEN
Nu komt het donker met zijn zoet
Berouw en met zijn week verdriet.
Nu stijgt verlangens lauwe vloed
Ter lippen ... en gij zijt er niet.

Gij zijt hier niet ... ik luister stil
Naar 't suien van den wind der nacht,
Die stadig uit het duister wil
Verschuinen ... waar ik op u wacht.

Maar 't ondoorgrondelijke zwart
Kiert nimmer open voor uw voet.
En 't jangend bonzen van mijn hart
Draagt niet tot u, die ò,en moet,

Diè moet en die niet komen zult,
Niet komen zult, hòe lang ik wacht.
En mijn wanhopig ongeduld
Verschrei 'k ellendig in den nacht.

Uit: Nalezing II, Verzamelde Gedichten (1916-1918)